ΑΠΕΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΕΣΥΘ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
(2017-11-27)

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Δημοσιεύουμε τα κείμενα απεύθυνσης του ΠΕΣΥΘ σε πρωτοβάθμια σωματεία εκπαίδευσης τόσο Πρωτοβάθμιας όσο και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα κείμενα ενέχουν χαρακτήρα ψηφίσματος ώστε συγκεντρώνοντας αρκετά να τα καταθέσουμε στο Υπουργείο και γενικότερα να δημοσιοποιήσουμε την στήριξη ώστε να ισχυροποιήσουμε τα αιτήματά μας.

Παρακαλούμε τους συναδέλφους να τα προωθήσουν, αναγνώσουν, καταθέσουν προς ψήφιση στις συνελεύσεις σωματείων που πραγματοποιούνται αυτή την περίοδο ή να τα προωθήσουν στα Δ.Σ. των σωματείων ζητώντας στήριξη.

Επίσης παρακαλούμε τους συναδέλφους να κοινοποιούν την υιοθέτηση των κειμένων στον Σύλλογο ώστε να τα έχουμε όλα συγκεντρωμένα.

Συνάδελφοι, η υπόθεση της υπεράσπισης της εργασίας μας αλλά και της Θεατρικής Παιδείας στο Ελληνικό Δημόσιο Σχολείο μας αφορά όλους και πρέπει να την κάνουμε προσωπική μας υπόθεση!



Αθήνα, 27 Νοεμβρίου 2017

Α.Π.2066


Απεύθυνση του ΠΕΣΥΘ στους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την επαναφορά του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής στην Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού, τη διάχυσή του σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και τη διδασκαλία των μαθημάτων Θεάτρου από εκπαιδευτικούς των αντίστοιχων κλάδων

Οι θεατρολόγοι, Π.Ε. 32, είναι μια ειδικότητα παραμελημένη στην ελληνική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στη χώρα που γέννησε το Θέατρο –όσο και αν ακούγεται κλισέ αυτό– και όπου σήμερα λειτουργούν τέσσερα Πανεπιστημιακά Τμήματα Θεατρικών Σπουδών, δεν ανατίθενται στον κλάδο μαθήματα αμιγώς συναφή με το περιεχόμενο σπουδών του. Τα ελάχιστα που ανατίθενται, ακυρώνονται στην πράξη και αυτά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Αρχικά, στα δημοτικά σχολεία αναλαμβάνουμε το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής. Η Υ.Α. Φίλη και το Π.Δ. Γαβρόγλου για τη λειτουργία των δημοτικών σχολείων κατάργησε το μάθημα από την πέμπτη και την έκτη τάξη, ενώ ταυτόχρονα δόθηκε στους δασκάλους η δυνατότητα διδασκαλίας του στις τάξεις πρώτη έως και τετάρτη δημοτικού. Επομένως, η δυνατότητα εργασίας αναπληρωτών και ελάχιστων μόνιμων συναδέλφων θεατρολόγων περιορίστηκε σημαντικά.

Όσον αφορά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα πράγματα είναι ακόμη πιο δυσοίωνα. Στο Γυμνάσιο διακόπτεται πλήρως η διδασκαλία του Θεάτρου. Τα παιδιά χάνουν τη σύνδεση με το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής που διδάχθηκαν στο δημοτικό. Μόνο στην Α’ Λυκείου, μετά από τρίχρονη (ή και πεντάχρονη πλέον) διακοπή, επανέρχεται το Θέατρο ως επιλεγόμενο μάθημα.

Τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ υπάρχει Αισθητική Αγωγή στο Γυμνάσιο, τα προγράμματα σπουδών του Γυμνασίου για το Θέατρο υπάρχουν και ισχύουν και θα έπρεπε να ισχύει το τρίπτυχο Εικαστικά – Μουσική – Θέατρο, όπως και στην πρωτοβάθμια.

Στα Γενικά Λύκεια, οι α' αναθέσεις στον κλάδο Π.Ε. 32 δεν έγιναν ποτέ αντικείμενο ουσιαστικού διαλόγου. Προς το παρόν ανατίθεται σε α' ανάθεση μόνο το μάθημα επιλογής «Στοιχεία Θεατρολογίας» στην Α' Λυκείου.

Τα κενά του συγκεκριμένου μαθήματος δε δηλώνονται σχεδόν ποτέ και τα σχολεία προχωρούν με συνοπτικές διαδικασίες στη β' ανάθεση, στους συναδέλφους φιλολόγους. Οι θεατρολόγοι που βρίσκονται στη διάθεση των ΠΥΣΔΕ, δεν μπορούν να δηλώσουν τα αντίστοιχα σχολεία και κάθε Σεπτέμβρη βιώνουν τη δραματική κατάσταση να ψάχνουν εναγωνίως ώρες, ενώ το μάθημα έχει δοθεί σε β' ανάθεση, χωρίς να ληφθεί ο κλάδος υπ’ όψιν.

Βεβαίως υπάρχει το απολύτως ουσιαστικό κομμάτι: η καλλιτεχνική παιδεία, πέρα από το θεωρητικό σκέλος, σύμφωνα με τα προγράμματα σπουδών, έχει και πρακτικό. Είναι λογικό οι συνάδελφοι φιλόλογοι να μην μπορούν να ανταποκριθούν σε αμιγώς θεατρικές δραστηριότητες, να μετατρέπουν το μάθημα σε καθαρά θεωρητικό και να έρχονται σε αμηχανία ως προς το τι να κάνουν στο μάθημα, πράγμα απολύτως κατανοητό, μιας και είναι διαφορετικό το αντικείμενο των σπουδών τους.

Η λογική που κυριαρχεί στην πρωτοβάθμια (μπαλώνουμε τρύπες όπου και με όποιον του περισσεύουν ώρες) τείνει να παγιωθεί και στη δευτεροβάθμια.

Πέρα από τα Γενικά Λύκεια, οι θεατρολόγοι απασχολούνται στα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία. Τα σχολεία αυτά, λόγω του καλλιτεχνικού προσανατολισμού τους, έχουν μεγαλύτερες ανάγκες σε μόνιμο ή επί συμβάσει εκπαιδευτικό προσωπικό ειδικοτήτων σχετικών με την τέχνη. Οι εξελίξεις είναι αρνητικές για τον κλάδο και στα σχολεία αυτά, όπου υπηρετούν κάποιοι από τους ελάχιστους μόνιμους εκπαιδευτικούς του κλάδου μας και με τις παρούσες συνθήκες, είναι και τα μόνα σχολεία όπου θα μπορούσε ένας θεατρολόγος να πάρει κάποτε οργανική θέση.

Στα Μουσικά σχολεία οι θεατρολόγοι διδάσκουν το μάθημα του Θεάτρου από μία ώρα σε όλα τα τμήματα του Γυμνασίου και μέχρι πρότινος αναλάμβαναν και Σύνολα (δημιουργικής έκφρασης ή άλλα).

Σύνολα πλέον αναλαμβάνουν μόνο οι συνάδελφοι μουσικοί. Αυτή η εξέλιξη δεν σημαίνει μόνο λιγότερες ώρες διδασκαλίας και δυσκολία συμπλήρωσης ωραρίου. Είναι και θέμα ουσίας, αφού σημαίνει περιορισμό της δυνατότητάς μας να προετοιμάζουμε παραστάσεις και θεατρικές εκδηλώσεις με τους μαθητές – στα σχολεία αυτά επιπλέον οι μαθητές δεν μπορούν να παραμείνουν στο σχολείο για πρόβες μετά το πέρας των μαθημάτων, λόγω σχολικών λεωφορείων.

Στα Καλλιτεχνικά Σχολεία αφαιρέθηκαν, άδικα και αναιτιολόγητα, αρκετές αναθέσεις μαθημάτων, στα οποία το αντικείμενο των σπουδών μας, μας επιτρέπει να ανταποκριθούμε πλήρως. Η διδασκαλία του γενικού μαθήματος Θεάτρου στους μαθητές των μη θεατρικών κατευθύνσεων, η Σκηνοθεσία Θεάτρου, η Δημιουργική Γραφή σε α' ανάθεση είναι μαθήματα που αναλαμβάναμε επί σειρά ετών. Και όμως μας αφαιρέθηκε η ανάθεσή τους.

Επίσης οι θεατρολόγοι που εργάζονται τώρα στα Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. (Εργαστήρια Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης) και πληρούν τα κριτήρια ένταξης στους πίνακες Ειδικής Αγωγής, αυτήν τη στιγμή είναι τρεις στο σύνολο και είναι αναπληρώτριες. Έχουν 23 ώρες όπου υλοποιούνται μαθήματα για εορτές, βιωματικά εργαστήρια, κινηματογραφική λέσχη κ.ά. Σε έναν τόσο ευαίσθητο και ιδιαίτερα βαλλόμενο τα τελευταία έτη χώρο, όπως της Ειδικής, η σταθερή παρουσία θεατρολόγου κρίνεται αναγκαία.

Τέλος στα ΣΔΕ (Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας) υλοποιείται Αισθητική και Πολιτισμική Αγωγή (Γραμματισμός), όπου διδάσκουμε το μάθημα με Α’ ανάθεση –μπορούν και οι ηθοποιοί. Γίνεται ένα τρίωρο εργαστήριο που δομείται ανάλογα με τις ανάγκες των εκπαιδευόμενων ενηλίκων που θέλουν να πάρουν απολυτήριο Γυμνασίου. Πολύ καίρια η παρουσία των θεατρολόγων, καθώς η βιωματική μάθηση προτείνεται στην εκπαίδευση των ενηλίκων.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Την επαναφορά του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής στην Ε’ και ΣΤ΄ Δημοτικού.

Τη διάχυση του Θεάτρου και στις δύο βαθμίδες, μαζί και την εισαγωγή του στο Γυμνάσιο στα πλαίσια της Αισθητικής Αγωγής, όπως συμβαίνει με τα Εικαστικά και τη Μουσική.

Μόνιμους διορισμούς θεατρολόγων και μέριμνα με νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να ιδρυθούν οργανικές θέσεις σε όλες τις βαθμίδες, μη εξαιρουμένων και των οργανικών θέσεων των μεταταγμένων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση συναδέλφων μας.

Τη διδασκαλία του μαθήματος «Στοιχεία Θεατρολογίας» μόνο από τους εκπαιδευτικούς Π.Ε. 32 Θεατρικών Σπουδών στα ΓΕΛ. Συγκεκριμένα ζητάμε να παρουσιάζονται όλα τα κενά από τις Διευθύνσεις και μόνο όταν διαπιστωθεί έλλειψη θεατρολόγων να προχωρά η β' ανάθεση του μαθήματος.

Τον επαναπροσδιορισμό των αναθέσεών μας στα Μουσικά και τα Καλλιτεχνικά σχολεία και τη δημιουργία οργανικών θέσεων για θεατρολόγους σε όλα τα σχολεία αυτά.

 
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΩΝ – Π.Ε.ΣΥ.Θ.





Επιστροφή
 
                                                                                               
   

   
      © Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Θεατρολόγων | Όροι Χρήσης | Προστασία προσωπικών δεδομένων